De middeleeuwse boerderij die werd aangetroffen is bijzonder vanwege de uitzonderlijk goede staat van conservering. De houten constructie was opgebouwd uit stijlen die in de grond geplaatst waren, met een dubbele palenrij in het midden. De vloer bestond uit aangestampte leem, en binnen het erf werden meerdere stookplaatsen en een haard aangetroffen.
Het erf is op basis van de stratigrafie en vondsten gedateerd rond 1301 en werd vermoedelijk rond 1350 verlaten. Opvallend was de vondst van een grote hoeveelheid daktegels, mogelijk hergebruikt voor verharding op het erf. De plattegrond toont kenmerken van overgang tussen oudere boerderijtypes en latere hallenhuizen op poeren.
Uniek was de vondst van een goed bewaard gebleven erf met een houten boerderij uit ca. 1301. De leemvloeren, stookplaatsen en palenstructuren laten zien hoe mensen woonden binnen de stadsmuur. Het erf lijkt rond 1350 verlaten, mogelijk door de pest.